Weekoverzicht

De term gezagscrisis is een oude bekende maar de populariteit komt in golven. Vroeger rolde de uitdrukking vaak voorbij in verband met corona-, studenten- en boerendemonstraties, nu rond extreemlinkse-, extreemrechtse- en Palliewapprotesten en altijd als het Oud & Nieuw betreft. Daarnaast verkeert de hoofdstad natuurlijk al jaren in een permanente gezagscrisis, iets wat de burgemeester van Amsterdam Femke Halsema begin deze maand ogenblikkelijk ontkende, terwijl delen van haar stad nog smeulden.

Het ontkennen van een gezagscrisis is de middelmatige bestuurder eigen omdat toegeven de touwtjes niet zo strak in handen te hebben als gehoopt, afbreuk doet aan de eigen geveinsde voortreffelijkheid. Dat daarmee onvermijdelijk het eigen gezag ondergraven wordt, heeft gek genoeg geen consequenties. Drie gezichten die deze week in het oog sprongen.

De Nationale Ombudsman is van de Hoge Colleges van Staat de meest tot de verbeelding sprekende. Hij is namelijk volstrekt eigen baas, niemand kan hem voorschrijven hoe hij zijn werk moet doen en hij heeft maar één opdrachtgever en dat is de burger. Nobody fucks with Reinier van Zutphen. Behalve… eerdergenoemde Femke Halsema.